คู่มือวิศวกรรมกระบวนการ · การผลิตสเตเตอร์

การขึ้นรูปขดลวดสเตเตอร์ในสามขั้นตอน: การขึ้นรูปเบื้องต้น, ระหว่างกลาง และขั้นสุดท้าย ทำอะไรบ้าง

ความแตกต่างนั้นสำคัญ หากการดำเนินการขึ้นรูปทุกครั้งถูกมองว่าเป็น "การกดหัวพันให้แน่นขึ้น" ปัญหาช่องว่างหนึ่งอาจได้รับการแก้ไขในขณะที่อีกปัญหาหนึ่งอาจเกิดขึ้น: ตัวคั่นเฟสอาจไม่พอดี เครื่องมือใส่ถัดไปอาจขูดขดลวดที่มีอยู่ สายไฟอาจเคลื่อนเข้าสู่โซนสัมผัส หรือแผ่นรองสล็อตอาจม้วนที่ปากสล็อต

กระบวนการที่แข็งแกร่งขึ้นจะให้แต่ละขั้นตอนการขึ้นรูปมีงานและเงื่อนไขการปล่อยที่แยกจากกัน คำถามไม่ใช่แค่ว่าขดลวดดูเรียบร้อยหรือไม่ คำถามคือว่ามันอยู่ในสถานะที่ถูกต้องสำหรับการดำเนินการถัดไปหรือไม่ โดยไม่กระทบต่อความสมบูรณ์ของฉนวนหรือระยะห่างในการประกอบขั้นสุดท้าย

กำหนดเส้นทางการผลิตก่อน จากนั้นจึงกำหนดหน้าที่และอุปกรณ์ในการขึ้นรูป อย่าให้รายการเครื่องจักรเป็นตัวกำหนดกระบวนการ

ขั้นแรก กำหนดสิ่งที่กำลังขึ้นรูป

บทความนี้ใช้ปลายสายพัน หัวพัน และปลายสายพันสำหรับส่วนขดลวดนอกสแต็กสเตเตอร์ เครื่องมือขึ้นรูปส่วนใหญ่จะทำงานกับบริเวณนี้ พวกเขาไม่ได้ออกแบบตัวนำที่ใช้งานซึ่งนั่งอยู่ในสล็อตแล้ว

สำหรับสเตเตอร์แบบใส่ขดลวดส่วนใหญ่ การขึ้นรูปจะต้องจัดการกับคำถามเกี่ยวกับมิติสี่ประการ:

มิติเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของการตัดสินใจยอมรับ การดำเนินการจะต้องหลีกเลี่ยงความเสียหายหรือการเคลื่อนย้ายของลวดพันเคลือบ แผ่นรองสล็อต ลิ่มสล็อต ฉนวนเฟส สายไฟ และฟันสเตเตอร์

ภาพรวมสามขั้นตอนการขึ้นรูปขดลวดสเตเตอร์

การขึ้นรูปเบื้องต้น: สร้างหัวพันที่ใช้งานได้

ขดลวดที่เพิ่งใส่เข้าไปแทบไม่เคยมีรูปร่างปลายที่พร้อมสำหรับการผลิต ปลายสายพันอาจสปริงออกไป แออัดบริเวณสายไฟ หรือปิดกั้นการเข้าถึงสำหรับฉนวนเฟสและงานเชื่อมต่อ การขึ้นรูปเบื้องต้นจะควบคุมรูปทรงหลวมนั้น

สิ่งที่การขึ้นรูปเบื้องต้นควรบรรลุ

• ทำให้ปลายสายพันที่เพิ่งใส่เข้าไปมีความเสถียรระหว่างการขนย้ายและจัดการ
• สร้างช่องทางสำหรับตัวคั่นเฟส ปลอกฉนวน การเดินสายไฟ หรือการทำงานเชื่อมต่อ
• ขจัดสิ่งกีดขวางที่ชัดเจนกับอุปกรณ์หรือเครื่องมือถัดไป
• สร้างสภาวะระหว่างกลางที่ทำซ้ำได้โดยไม่ใช้การเคลื่อนที่ของสายไฟที่เหลือทั้งหมดเร็วเกินไป

ตัวนำและระบบฉนวนโดยรอบไม่ได้ทำงานเหมือนก้อนดินเหนียว หากการขึ้นรูปเบื้องต้นปิดปลายสายพันอย่างรุนแรงเกินไป การเดินสายไฟในภายหลังอาจต้องบังคับขดลวดออกไปอีกครั้ง การเคลื่อนที่เพิ่มเติมนั้นอาจทำให้ตัวคั่นเลื่อนไปมารบกวนจุดตัด หรือสร้างแรงกดเฉพาะที่ปากสล็อต

การขึ้นรูประหว่างกลาง: เคลียร์เส้นทางสำหรับการใส่ครั้งต่อไป

การขึ้นรูประหว่างกลาง หรือที่เรียกว่าการขึ้นรูปแบบดริฟต์ในกลุ่มผลิตภัณฑ์บางประเภท ได้รับการยอมรับเมื่อการใส่ขดลวดเกิดขึ้นเป็นระยะๆ เป็นชั้นๆ หรือเป็นขั้นตอนซ้ำๆ

ลองนึกภาพว่าเฟสแรกถูกใส่เข้าไปแล้ว ปลายสายพันของมันตอนนี้ครอบครองส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่จำเป็นสำหรับเครื่องมือใส่หรือชุดขดลวดถัดไป เฟสถัดไปอาจพอดีหากผู้ปฏิบัติงานดันขดลวดที่มีอยู่ด้วยมือ แต่นั่นไม่ใช่กระบวนการผลิตที่เสถียร การขึ้นรูประหว่างกลางจะย้ายหัวพันที่มีอยู่ไปยังสภาวะที่กำหนด เพื่อให้การใส่ครั้งต่อไปเป็นไปตามเส้นทางที่ควบคุมได้

เมื่อใดจึงมีประโยชน์?

• การออกแบบขดลวดถูกใส่เป็นหลายเฟสหรือหลายชั้น
• ปลายสายพันที่ใส่ไว้ก่อนหน้านี้กีดขวางเครื่องมือ ตัวนำ หรือเส้นทางขดลวดถัดไป
• การแก้ไขด้วยมือแตกต่างกันไปตามผู้ปฏิบัติงาน หรือทำให้เกิดการเสียดสีและการเกี่ยว
• ฉนวนเฟสต้องอยู่ในโซนที่ทำซ้ำได้ก่อนที่ชุดขดลวดถัดไปจะมาถึง
• การสปริงกลับทำให้รูปร่างชั่วคราวที่ไม่สามารถควบคุมได้ไม่น่าเชื่อถือ

เมื่อใดที่ขั้นตอนแยกต่างหากอาจเพิ่มค่าน้อย?

หากขดลวดทั้งหมดถูกใส่ในครั้งเดียวด้วยการดำเนินการที่ควบคุมได้ เครื่องมือจะรักษาระยะห่างไว้แล้ว หรือสถานีใส่/ขึ้นรูปแบบรวมสามารถสร้างและตรวจสอบสถานะชั่วคราวได้ เครื่องอัดแบบสแตนด์อโลนระหว่างกลางอาจเพิ่มการจัดการโดยไม่เพิ่มเกณฑ์กระบวนการที่มีความหมาย

การขึ้นรูปขั้นสุดท้าย: ล็อคขอบเขตที่เสร็จสมบูรณ์

การขึ้นรูปขั้นสุดท้ายนำหัวพันที่เสร็จสมบูรณ์ไปยังขอบเขตผลิตภัณฑ์ที่อนุมัติ การดำเนินการอาจใช้การขยายภายใน ส่วนขึ้นรูปภายนอก การบีบอัดตามแนวแกน องค์ประกอบการขึ้นรูปขอบ หรือการผสมผสานเฉพาะโครงการ สถาปัตยกรรมเครื่องมือแตกต่างกันไป มิติการยอมรับต้องมาจากแบบผลิตภัณฑ์และเกจที่ตกลงกัน

การควบคุมทั่วไปรวมถึงระยะห่างภายในปลายสายพันหรือด้านในรู OD ความสูงตามแนวแกนหรือส่วนที่ยื่นออกมาในแต่ละด้าน ความสมมาตรตามที่ต้องการ โซนป้องกันสำหรับสายไฟและตัวคั่น และระยะห่างไปยังตัวเรือนปลายทาง เครื่องมือประกอบโรเตอร์ อุปกรณ์การอัด หรือหน้าสัมผัสทดสอบ

การขึ้นรูปขั้นสุดท้ายไม่ใช่การแข่งขันการบีบอัดสูงสุด

ปลายสายพันที่เล็กลงอาจมีประโยชน์ แต่เล็กกว่าไม่ได้ดีกว่าโดยอัตโนมัติ การขึ้นรูปมากเกินไปอาจทำให้สายไฟเคลื่อนเข้าสู่เขตห้ามเข้า บีบตัวคั่น ม้วนแผ่นรองสล็อต สร้างการสัมผัสเฉพาะที่มากเกินไป ทำให้สภาพการรองรับผิดรูป เพิ่มการสปริงกลับ หรือทำให้การผูก การสัมผัส การอัด และการประกอบยากขึ้น ชิ้นส่วนอาจผ่าน OD และยังคงล้มเหลวเนื่องจากตัวคั่นเลื่อนหรือสายไฟติดอยู่

เหตุใดลำดับจึงเปลี่ยนแปลงจากสเตเตอร์หนึ่งไปยังอีกสเตเตอร์หนึ่ง

เส้นทางเหล่านี้เป็นรูปแบบกระบวนการที่เป็นตัวอย่าง ไม่ใช่แม่แบบสากล

บนหน้าจอแคบ ปัดไปทางซ้ายหรือขวาเพื่อดูตารางเต็ม

มุมมองเกณฑ์ขั้นตอน

แผนภาพอธิบายสามหน้าที่ ไม่ใช่การจัดวางสามเครื่องจักรที่จำเป็น

เจ็ดการควบคุมที่สำคัญกว่าชื่อขั้นตอน

เครื่องจักรเครื่องเดียวสามารถทำงานทั้งสามขั้นตอนได้หรือไม่?

อาจจะใช่ แพลตฟอร์มที่ตั้งโปรแกรมได้อาจใช้เครื่องมือหรือสูตรที่แตกต่างกันสำหรับฟังก์ชันเบื้องต้น ระหว่างกลาง และขั้นสุดท้าย ฮาร์ดแวร์ที่ใช้ร่วมกันอาจลดการจัดการที่ซ้ำซ้อนและพื้นที่ทำงาน แต่เฉพาะในกรณีที่เส้นทางส่งสเตเตอร์กลับในเวลาที่เหมาะสม และช่วงเครื่องมือครอบคลุมสภาวะที่ต้องการ

เครื่องจักรที่ใช้ร่วมกันควรได้รับการพิจารณาเมื่อตระกูลสเตเตอร์ใช้จุดอ้างอิงการรองรับและการเคลื่อนที่ในการขึ้นรูปที่เข้ากันได้ การเปลี่ยนเครื่องพอดีกับส่วนผสมการผลิต เกณฑ์คุณภาพแต่ละอย่างยังคงแยกแยะได้ และรอบการทำงานรวม (รวมถึงการโหลดและการส่งคืน) ตรงตามความสมดุลของสายการผลิต

สถานีแยกต่างหากอาจใช้งานได้จริงมากกว่าเมื่อการขึ้นรูประหว่างกลางอยู่ระหว่างขั้นตอนการใส่ การขึ้นรูปขั้นสุดท้ายต้องการการรองรับ/การป้องกันที่แตกต่างกัน หรือสถานีที่ใช้ร่วมกันกลายเป็นคอขวด ไม่มีคำตอบต้นทุนทุนสากลที่เป็นไปได้หากไม่มีเมทริกซ์ผลิตภัณฑ์ เส้นทาง การศึกษาเวลา แผนการเปลี่ยนเครื่อง และการทดลองชิ้นส่วนที่เป็นตัวแทน

แทนที่ "เราต้องการเครื่องขึ้นรูปสามเครื่อง" ด้วย: "นี่คือหน้าที่และเงื่อนไขการปล่อยในการขึ้นรูปที่จำเป็นสำหรับเส้นทางการผลิตของเรา แสดงให้เห็นว่าสถาปัตยกรรมที่เสนอเป็นไปตามข้อกำหนดเหล่านั้นได้อย่างไร"

รายการตรวจสอบ RFQ และ FAT สำหรับการขึ้นรูปขดลวดสเตเตอร์

อย่ารับ FAT ที่พิสูจน์ได้แค่ว่าเครื่องอัดสามารถเคลื่อนที่ได้ หลักฐานควรพิสูจน์ว่าผลิตภัณฑ์สามารถผ่านจากสภาวะที่ควบคุมได้หนึ่งไปยังอีกสภาวะหนึ่งได้