• การโหลดแกนแนวนอนอาจเหมาะสำหรับสเตเตอร์ที่เดินทางในแนวนอนอยู่แล้ว ต้องการแท่นรองรับหรือรอก หรือจะพลิกได้ยาก
• การโหลดแกนแนวตั้งอาจเหมาะสำหรับสเตเตอร์ที่มาถึงแบบเจาะรูขึ้น/ลง หาตำแหน่งได้ง่ายจากด้านบน หรือวางอย่างเป็นธรรมชาติในเซลล์ที่กะทัดรัด
• ทั้งสองรูปแบบอาจผิดพลาดได้หากเครื่องมือ เส้นทางการไหลของวัสดุ การป้องกัน การเข้าถึงเพื่อการบริการ หรือวงจรทั้งหมดไม่ตรงกับการผลิต
• การตัดสินใจจะยังไม่เสร็จสิ้นจนกว่าเครื่องจักรจะทำงานกับสเตเตอร์และวัสดุฉนวนตัวแทนภายใต้แผนการยอมรับที่ตกลงกัน

บนเครื่องสอดกระดาษแบบมีช่อง ทิศทางควรอธิบายสเตเตอร์ที่สถานีสอดใส่ ไม่ใช่รูปร่างของตู้ ในคู่มือนี้ การโหลดแกนแนวนอนหมายถึงแกนเจาะ/เพลาของสเตเตอร์อยู่ในแนวนอนระหว่างการสอดใส่ การโหลดแกนแนวตั้งหมายถึงแกนนั้นอยู่ในแนวตั้ง

คำจำกัดความนี้มีความสำคัญเนื่องจากตู้เครื่องจักรอาจดูสูงขณะประมวลผลสเตเตอร์แนวนอน และชื่อผลิตภัณฑ์อาจไม่สอดคล้องกันเสมอไปในบรรดาผู้จำหน่าย ใส่ภาพร่างทิศทางหรือรูปถ่ายใน RFQ เพื่อให้ผู้เสนอราคาทุกรายเสนอราคาตามแนวคิดเดียวกัน

งานพื้นฐานของเครื่องจักรเหมือนกันทั้งสองรูปแบบ ฉนวนช่องกราวด์จะแยกขดลวดออกจากแกนสเตเตอร์แบบลามิเนตและช่วยป้องกันลวดขดลวดที่ขอบช่อง อุปกรณ์อัตโนมัติสามารถป้อนวัสดุจากม้วน ตัดขึ้นรูปหรือพับปลอก สอดใส่ และจัดตำแหน่งสเตเตอร์สำหรับช่องถัดไป

แกนแนวนอน

การโหลดด้านหน้า/ด้านข้างที่รองรับ

แกนแนวตั้ง

การโหลดด้านบนเข้าสู่รังแนวตั้ง

อย่าถามว่า “อันไหนดีกว่า?” แต่ให้ถามว่า “รูปแบบใดสร้างเส้นทางควบคุมที่ง่ายที่สุดสำหรับตระกูลชิ้นส่วนนี้?”

บนหน้าจอแคบ ให้ปัดแนวนอนเพื่อดูคอลัมน์หลักฐานทั้งหมด

คำพูดนี้จงใจใช้เงื่อนไข หน้าผลิตภัณฑ์อย่างเป็นทางการแสดงเครื่องจักรแนวนอนสำหรับงานสเตเตอร์ขนาดกลางและขนาดใหญ่ ในขณะที่พอร์ตโฟลิโออย่างเป็นทางการอื่นๆ รองรับทั้งสองทิศทางการโหลด ตัวอย่างเหล่านั้นพิสูจน์ว่ามีสถาปัตยกรรมหลายแบบ พวกมันไม่ได้สร้างกฎสากลสำหรับมอเตอร์ของคุณ

เริ่มต้นด้วยตระกูลสเตเตอร์ที่สมบูรณ์: OD, ID เจาะ, ความยาวสแต็กและค่าความคลาดเคลื่อน, มวลรวมและจุดศูนย์กลางแรงโน้มถ่วง, สแต็กเปล่าหรือสภาพโครง, คุณสมบัติที่แนบมา, จุดอ้างอิงในการระบุตำแหน่ง, พื้นผิวที่ได้รับการป้องกัน, จำนวนช่อง, และโปรไฟล์ช่อง สเตเตอร์สองตัวที่มี OD เดียวกันอาจเป็นปัญหาในการจัดการที่แตกต่างกันมาก กำลังมอเตอร์เพียงอย่างเดียวไม่ได้อธิบายความแตกต่าง

การตรวจสอบภาคปฏิบัติ: ให้ผู้เสนอราคาทุกรายมีตารางตระกูลชิ้นส่วนเดียวกันและขอให้พวกเขามาร์กเครื่องมือมาตรฐาน เครื่องมือใหม่ ตัวเลือกเครื่องจักร หรือช่วงที่ตรวจสอบภายนอกสำหรับหมายเลขชิ้นส่วนแต่ละรายการ

บันทึกทิศทางแกนเจาะของสเตเตอร์ ความสูงในการถ่ายโอน ตัวพา และการพลิกที่จำเป็นใดๆ หนึ่งสถานีก่อนและหลังการสอดใส่กระดาษ หากสเตเตอร์ออกจากกระบวนการก่อนหน้าในแท่นรองรับแนวนอน สถานีแนวตั้งอาจต้องการอุปกรณ์หมุนและยกแบบควบคุมก่อนการโหลด และย้อนกลับหลังจากนั้น การปรับทิศทางไม่ใช่สิ่งที่ไม่สามารถยอมรับได้โดยอัตโนมัติ แต่ต้องได้รับการออกแบบ กำหนดเวลา และรวมอยู่ในการยอมรับ

พอร์ตโฟลิโออุปกรณ์อย่างเป็นทางการแสดงการโหลดแบบสแตนด์อโลนด้วยตนเอง ตัวเลือกโหลดอัตโนมัติ การโหลดด้วยสายพานลำเลียง และการรวมสายการผลิตอัตโนมัติ ดังนั้น คำว่าแนวนอนและแนวตั้งจึงไม่ได้บอกคุณว่าสถานีนั้นเป็นแบบอัตโนมัติเพียงใด

สำหรับการโหลดด้วยตนเอง ให้ใช้มวลจริง ความถี่ ความสูงในการยก การเข้าถึง การจับ และระยะเวลาการเคลื่อนย้าย ISO 11228-1 ถือว่าการยก การลดระดับ และการขนย้ายเป็นการประเมินเฉพาะงาน ไม่ได้ประกาศว่าเครื่องจักรทิศทางใดปลอดภัยกว่า สำหรับการโหลดด้วยหุ่นยนต์ ให้ตรวจสอบระยะห่างของกริปเปอร์ เส้นทางการเข้าถึง การจัดสายเคเบิล โซนการชน และตำแหน่งการกู้คืน

รวมการระบุวัสดุฉนวนและผู้จำหน่าย ความหนาและค่าความคลาดเคลื่อน ความกว้างม้วนและสภาพการพัน ความกว้างปลอกที่พัฒนาแล้วและความยาวที่ตัด รูปทรงขอบพับหรือขอบที่พับ รูปแบบที่ต้องการ โปรไฟล์และจำนวนช่อง ทิศทางการจัดตำแหน่ง รูปแบบการข้าม และเกณฑ์การยอมรับสำหรับการยื่นออกมา ตำแหน่ง รอยพับ การฉีกขาด และรอยขีดข่วน

หน้าของผู้จำหน่ายเผยแพร่ความหนากระดาษ สแต็ก ช่อง และช่วงการขึ้นรูปที่แตกต่างกันสำหรับเครื่องจักรที่แตกต่างกัน ถือว่าค่าเหล่านั้นเป็นข้อมูลรุ่น ไม่ใช่คำจำกัดความของสถาปัตยกรรมแนวนอนหรือแนวตั้ง

ขอเมทริกซ์ชิ้นส่วนต่อเครื่องมือ ไม่ใช่คำว่า “เปลี่ยนถ่ายรวดเร็ว” ระบุองค์ประกอบทั่วไปและเฉพาะ การปรับทางกล การเปลี่ยนแปลงสูตร เกจ ลำดับที่คาดหวัง การตรวจสอบครั้งแรก การจัดเก็บ การระบุ และอะไหล่ จากนั้นจับเวลาการเปลี่ยนจากชิ้นส่วนที่ยอมรับล่าสุดของรุ่น A เป็นชิ้นส่วนที่ยอมรับครั้งแรกของรุ่น B

แยกการโหลด/ระบุตำแหน่ง การเตรียมการและการสอดใส่โดยอัตโนมัติ การยกเลิกการโหลด/ถ่ายโอน การเติมม้วน การตรวจสอบ การเปลี่ยนผลิตภัณฑ์ การกู้คืนการติดขัด การทำความสะอาด และการตรวจสอบเครื่องมือ คำอธิบาย NIDE อย่างเป็นทางการ ตัวอย่างเช่น ระบุตัวเลขกำลังการผลิตที่ไม่รวมการโหลดและการยกเลิกการโหลด การเปิดเผยนั้นแสดงให้เห็นว่าเหตุใดจึงไม่สามารถเปรียบเทียบค่าโบรชัวร์ได้จนกว่าขอบเขตการวัดจะตรงกัน

การตรวจสอบภาคปฏิบัติ: ขอการศึกษาองค์ประกอบวงจร เครื่องจักรสามารถชนะจังหวะการสอดใส่และแพ้เวลาแทคของสถานีผ่านการจัดการหรือการกู้คืน

ประเมินการทำงานปกติ การตั้งค่า การเปลี่ยนถ่าย การป้อนกระดาษ การเคลียร์การติดขัด การทำความสะอาด การแก้ไขปัญหา และการบำรุงรักษา ISO 12100 ให้ระเบียบวิธีประเมินความเสี่ยงและลดความเสี่ยงของเครื่องจักรทั่วไปในระยะต่างๆ ของวงจรชีวิต ในสหรัฐอเมริกา OSHA 29 CFR 1910.212 กล่าวถึงการป้องกันที่จุดปฏิบัติงานและอันตรายของเครื่องจักรอื่นๆ ข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องขึ้นอยู่กับเขตอำนาจศาลที่ติดตั้ง

ตรวจสอบช่องเปิดโหลดและการแยกโซนอันตราย ตำแหน่งสวิตช์นิรภัยและการรีเซ็ต พลังงานที่เก็บไว้ การเข้าถึงสำหรับการป้อนเส้นด้ายหรือการเคลียร์การติดขัด น้ำหนักเครื่องมือ จุดยก ระยะห่างในการบริการ การมองเห็นการตั้งค่า และเส้นทางการถอดส่วนประกอบเพื่อการบำรุงรักษา เครื่องจักรโหลดด้านบนไม่ได้เป็นไปตามหลักการยศาสตร์โดยอัตโนมัติ และเครื่องจักรโหลดด้านข้างก็ไม่ได้ง่ายต่อการป้องกันโดยอัตโนมัติ

ประเมินแนวคิดแกนแนวนอนก่อนเมื่อสเตเตอร์มาถึงในแนวนอนอยู่แล้ว ชิ้นส่วนยาวหรือหนักมีแท่นรองรับที่มั่นคง ลูกกลิ้ง หรือแนวคิดรอก การเข้าถึงด้านหน้า/ด้านข้างเข้ากับขอบเขตการเข้าถึง การรักษาชิ้นส่วนในแนวนอนช่วยขจัดขั้นตอนการพลิกที่ยากลำบาก และอุปกรณ์จับยึดสามารถรองรับชิ้นส่วนได้โดยไม่ทำให้สแต็กของลามิเนตเสียหาย

• สเตเตอร์ยาวถูกรองรับอย่างไรที่การโหลดและการสอดใส่?
• จุดอ้างอิงใดควบคุมศูนย์กลางและความเป็นแกน?
• ชิ้นส่วนสามารถโหลดได้โดยไม่ลากพื้นผิวที่ได้รับการป้องกันหรือไม่?
• ช่องป้องกันยังคงใช้งานได้จริงสำหรับเส้นทางการโหลดจริงหรือไม่?
• สามารถเข้าถึงเครื่องมือและเส้นทางการไหลของกระดาษสำหรับการเปลี่ยนถ่ายและการกู้คืนได้หรือไม่?

SMT และ NIDE ต่างก็เผยแพร่ตัวอย่างเครื่องจักรแนวนอนสำหรับงานสเตเตอร์ขนาดกลาง/ขนาดใหญ่ พร้อมการเตรียมการและการสอดใส่กระดาษอัตโนมัติ ใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงสถาปัตยกรรม จากนั้นตรวจสอบเครื่องจักรและเครื่องมือที่เลือกกับชิ้นส่วนของคุณ

ประเมินแนวคิดแกนแนวตั้งก่อนเมื่อสเตเตอร์เดินทางแบบเจาะรูขึ้น/ลงอยู่แล้ว การโหลดด้านบนตรงกับการเข้าถึงด้วยตนเองหรือหุ่นยนต์ ชิ้นส่วนสามารถระบุตำแหน่งและยึดในรังแนวตั้งได้ และสถานีเข้ากันได้อย่างเป็นธรรมชาติในเซลล์โดยไม่ต้องมีความสูงในการยกมากเกินไปหรือการเข้าถึงเหนือศีรษะที่ถูกบดบัง

• อะไรป้องกันการนั่งไม่ถูกต้องหรือเศษใต้สเตเตอร์?
• ชิ้นส่วนถูกยึดและปล่อยอย่างไร?
• ผู้ปฏิบัติงานหรือหุ่นยนต์สามารถโหลดได้โดยไม่ต้องเอื้อมมากเกินไปหรือไม่?
• มีพื้นที่เหนือศีรษะสำหรับการจัดการและการบำรุงรักษาหรือไม่?
• ชิ้นส่วนที่ถูกปฏิเสธหรือติดขัดสามารถนำออกได้ด้วยลำดับที่ปลอดภัยหรือไม่?

อย่าถือว่าแนวตั้งเป็นคำย่อสำหรับมอเตอร์ขนาดเล็กหรือความเร็วสูง ช่วงที่ตรวจสอบของเครื่องจักรที่เลือกและแนวคิดสถานีทั้งหมดจะยังคงกำหนดความเหมาะสม

• 1. การเปรียบเทียบเฉพาะ OD สูงสุด

  OD เป็นขอบเขตหนึ่ง ID, ความยาวสแต็ก, มวล, จุดศูนย์กลางแรงโน้มถ่วง, รูปทรงช่อง, สภาพโครง, และการเข้าถึงเครื่องมือ สามารถเปลี่ยนแนวคิดได้

• 2. การละเลยชิ้นส่วนก่อนและหลังการสอดใส่

  เครื่องจักรอาจเหมาะกับสเตเตอร์ แต่ไม่เหมาะกับสายการผลิต นับการยก การพลิก การเปลี่ยนพาเลท และบัฟเฟอร์ที่เกิดจากทิศทางแต่ละครั้ง

• 3. การถือว่าวินาทีต่อช่องเป็นเวลาแทครวม

  ถามว่าเวลาที่เสนอรวมอะไรบ้าง การโหลด การยกเลิกการโหลด การตรวจสอบ การเปลี่ยนม้วน การเปลี่ยนถ่าย ความผิดพลาด และการกู้คืน ส่งผลต่อผลผลิตของสถานี

• 4. การยอมรับการทดลองตัวอย่างที่ไม่เป็นตัวแทน

  ใช้ช่วงสเตเตอร์จริงและวัสดุฉนวนการผลิต รวมถึงชิ้นส่วนที่มีแนวโน้มที่จะท้าทายการระบุตำแหน่ง การขึ้นรูป การสอดใส่ หรือการจัดการ

• 5. การอนุมัติ “เปลี่ยนถ่ายรวดเร็ว” โดยไม่มีการสาธิต

  จับเวลาการเปลี่ยนถ่ายที่สมบูรณ์จากชิ้นส่วนเก่าที่ยอมรับล่าสุดเป็นชิ้นส่วนใหม่ที่ยอมรับครั้งแรก รวมถึงเครื่องมือ สูตร การปรับ และการอนุมัติ

• 6. การตรวจสอบความปลอดภัยเฉพาะในโหมดอัตโนมัติ

  รวมการป้อนเส้นด้าย การตั้งค่า การเคลียร์การติดขัด การทำความสะอาด และการถอดเครื่องมือในการประเมินความเสี่ยงและสถานการณ์การกู้คืน FAT