SMT กำลังเปิดตัวเครื่องจักรแบบผสมผสานสำหรับการใส่และขยายขดลวดสเตเตอร์สู่ตลาด สถาปัตยกรรมอุปกรณ์ใหม่นี้รวมการใส่ขดลวด การถ่ายโอนสเตเตอร์ภายในที่ควบคุมได้ และการขยาย/ขึ้นรูปขดลวดไว้ในแพลตฟอร์มที่ประสานงานกันเพียงแพลตฟอร์มเดียว วัตถุประสงค์ของมันตรงไปตรงมา: ลดจำนวนการส่งมอบภายนอกระหว่างสองกระบวนการที่ต่อเนื่องกัน และทำให้ส่วนการใส่ไปจนถึงการขยายของสายการผลิตมอเตอร์มีขนาดกะทัดรัดยิ่งขึ้น

คำสำคัญคือ ผสมผสาน นี่ไม่ใช่เพียงแค่เครื่องใส่และเครื่องขยายที่วางอยู่ข้างกัน โซนกระบวนการทั้งสองใช้ขอบเขตอุปกรณ์ ตรรกะการถ่ายโอน ลำดับการควบคุม และแนวคิดเครื่องมือเฉพาะโครงการร่วมกัน สเตเตอร์สามารถเสร็จสิ้นขั้นตอนการใส่ที่กำหนดและย้ายไปยังการขยาย/ขึ้นรูปได้โดยตรงโดยไม่ต้องมีการยกเลิกการโหลดด้วยตนเอง จัดเก็บ จัดแนวใหม่ และโหลดเข้าสู่เครื่องจักรแยกต่างหาก — เมื่อขอบเขตการถ่ายโอนนั้นรวมอยู่ในข้อกำหนดของโครงการ

เครื่องจักรแบบผสมผสานสำหรับการใส่และขยายขดลวดสเตเตอร์เป็นแพลตฟอร์มอุปกรณ์แบบบูรณาการที่ทำงานสามฟังก์ชันที่เชื่อมโยงกัน:

1. ใส่ชุดขดลวดที่เตรียมไว้ — และวัสดุปิดช่องที่ระบุหากรวมอยู่ด้วย — เข้าไปในสเตเตอร์
2. ถ่ายโอนสเตเตอร์ระหว่างตำแหน่งการใส่และการขยาย/ขึ้นรูปภายในขอบเขตอุปกรณ์ และ
3. ขยายหรือขึ้นรูปขดลวดที่ใส่เข้าไปให้ได้รูปทรงเรขาคณิตที่ต้องการโดยลำดับกระบวนการที่อนุมัติ

คำจำกัดความนั้นมีประโยชน์มากกว่าการเรียกอุปกรณ์ว่า "ทำงานอัตโนมัติเต็มรูปแบบ" ระดับของระบบอัตโนมัติขึ้นอยู่กับขอบเขตโครงการที่สมบูรณ์ การติดตั้งหนึ่งอาจใช้การโหลดและยกเลิกการโหลดโดยผู้ปฏิบัติงาน ในขณะที่กระบวนการภายในทำงานโดยอัตโนมัติ อีกอันอาจเชื่อมต่อกับการถ่ายโอนต้นน้ำและปลายน้ำ การเลือกสูตร การระบุสเตเตอร์ การตรวจสอบคุณภาพ การกำหนดเส้นทางการปฏิเสธ และข้อมูลการผลิตก็สามารถกำหนดค่าได้ในระดับที่แตกต่างกัน

ในการผลิตสเตเตอร์แบบพันแบบกระจาย การใส่ขดลวดคือการดำเนินการที่ย้ายชุดขดลวดที่เตรียมไว้จากเครื่องมือถ่ายโอน/ใส่เฉพาะเข้าไปในช่องสเตเตอร์ที่ระบุ ขึ้นอยู่กับกระบวนการ วัสดุปิดช่องอาจถูกเตรียมและใส่ร่วมกับการใส่ขดลวด

การใส่ไม่ใช่จุดสิ้นสุดของการควบคุมรูปทรงเรขาคณิตของขดลวด ขดลวดจะต้องถูกจัดตำแหน่งสำหรับดำเนินการที่อนุมัติถัดไป การขยายหรือขึ้นรูปสามารถเปิด จัดตำแหน่ง และขึ้นรูปขดลวดที่ใส่เข้าไป เพื่อให้การใส่ครั้งต่อไป การจัดเรียงระหว่างเฟส การขึ้นรูป การเชื่อมต่อ การร้อย หรือขั้นตอนการประกอบมีระยะห่างและรูปทรงเรขาคณิตที่ต้องการ

ด้วยอุปกรณ์แบบสแตนด์อโลน ขอบเขตกระบวนการทั่วไปอาจมีลักษณะดังนี้:

1. โหลดสเตเตอร์เข้าสู่เครื่องใส่
2. เรียกใช้รอบการใส่ที่ระบุ
3. ยกเลิกการโหลดสเตเตอร์ที่ใส่แล้ว
4. วางไว้ในชั้นวาง ถาด บัฟเฟอร์ หรืออุปกรณ์จับยึดถ่ายโอน
5. เคลื่อนย้ายและหากจำเป็น ให้จัดแนวใหม่
6. โหลดเข้าสู่เครื่องขยาย/ขึ้นรูป และ
7. เรียกใช้รอบการขยายหรือขึ้นรูปที่ระบุ

แต่ละขั้นตอนสามารถควบคุมได้ดี แต่ขั้นตอนที่สามถึงหกสร้างการส่งมอบภายนอก โรงงานต้องตัดสินใจว่าใครเป็นผู้เคลื่อนย้ายสเตเตอร์ ขดลวดจะได้รับการปกป้องอย่างไร ข้อมูลอ้างอิงใดที่ถูกรักษาไว้ ที่พักสินค้าที่อยู่ระหว่างดำเนินการจะรออยู่ที่ใด และอัตลักษณ์ของผลิตภัณฑ์จะติดตามชิ้นส่วนได้อย่างไร

โฟลว์ของเครื่องจักรแบบผสมผสานสั้นกว่าที่ขอบเขตอุปกรณ์:

1. โหลดและระบุสเตเตอร์ตามขอบเขตโครงการ
2. ดำเนินการใส่ขดลวดที่กำหนด
3. ถ่ายโอนสเตเตอร์ภายในภายใต้ลำดับเครื่องจักร
4. ดำเนินการขยาย/ขึ้นรูปที่กำหนด และ
5. ปล่อยสเตเตอร์ในสภาพปลายน้ำที่ตกลงกัน

ไม่มีคอลัมน์ใดดีกว่าโดยสากล สถาปัตยกรรมแบบผสมผสานมีคุณค่าเมื่อกระบวนการทั้งสองเข้ากันได้ทางเทคนิค และการส่งมอบเป็นข้อจำกัดด้านเลย์เอาต์ แรงงาน คุณภาพ หรือโฟลว์ที่แท้จริง

ข้อโต้แย้งเรื่องพื้นที่เริ่มต้นจากสิ่งที่สายการผลิตไม่ต้องการอีกต่อไปในฐานะรายการแยกต่างหาก — ไม่ใช่จากเปอร์เซ็นต์ทั่วไป

เครื่องจักรแบบสแตนด์อโลนสองเครื่องมักต้องการพื้นที่เครื่องจักรสองส่วน แต่ละเครื่องอาจต้องการตำแหน่งผู้ปฏิบัติงาน อินเทอร์เฟซการป้องกัน การเดินสายไฟฟ้า/นิวแมติกส์/ไฮดรอลิกส์ พื้นที่บริการ ระยะห่างในการโหลด และพื้นที่จัดเก็บด้วย เครื่องจักรที่ส่งมอบระหว่างกันอาจต้องการทางเดิน ชั้นวาง รถเข็น สายพานลำเลียง พื้นที่เข้าถึงของหุ่นยนต์ หรือบัฟเฟอร์

แพลตฟอร์มแบบบูรณาการสามารถรวมสถาปัตยกรรมบางส่วนเข้าด้วยกัน:

• โครงสร้างเครื่องจักรที่ใช้ร่วมกันหนึ่งเดียวแทนที่จะเป็นเฟรมอิสระสองเฟรม
• เส้นทางการถ่ายโอนภายในแทนที่จะเป็นโซนส่งมอบแยกต่างหาก
• ตำแหน่งจัดเก็บระหว่างกลางน้อยลงระหว่างการใส่และการขยาย
• อินเทอร์เฟซผู้ปฏิบัติงานหรือระบบอัตโนมัติที่ประสานงานกัน
• ตรรกะการควบคุมและสถานะที่ใช้ร่วมกันสำหรับลำดับแบบผสมผสาน และ
• ความสัมพันธ์ของเลย์เอาต์ที่เป็นหนึ่งเดียวระหว่างจุดอ้างอิงกระบวนการทั้งสอง

ขดลวดที่ใส่เข้าไปอาจมีความเสี่ยงต่อการสัมผัสที่ไม่สามารถควบคุมได้ การเคลื่อนที่ของสายไฟ หรือการรองรับที่ไม่สม่ำเสมอระหว่างการเคลื่อนย้าย การนำการส่งมอบเข้ามาภายในขอบเขตอุปกรณ์สามารถลดจำนวนครั้งที่สเตเตอร์ถูกยกด้วยตนเอง วางลง หมุน และจัดตำแหน่งใหม่ได้

นี่เป็นโอกาสในการออกแบบ ไม่ใช่การรับประกันคุณภาพ อุปกรณ์จับยึดภายในและเส้นทางการถ่ายโอนยังคงต้องปกป้องขดลวด รักษาจุดอ้างอิงที่อนุมัติ ตรวจจับการโหลดผิดพลาด และจัดการกับการหยุดทำงานที่ผิดปกติโดยไม่ลากหรือบีบอัดขดลวด

ด้วยเครื่องจักรสองเครื่อง ทีมผลิตจำเป็นต้องมีกฎสำหรับสถานะชิ้นส่วนระหว่างกลาง: การใส่เสร็จสมบูรณ์ รอการขยาย อัตลักษณ์ผลิตภัณฑ์ยังคงอยู่ การวางแนวที่ถูกต้องได้รับการยืนยัน และไม่มีความเสียหายจากการจัดการที่ไม่ได้รับอนุมัติ

ด้วยแพลตฟอร์มที่ประสานงานกัน สถานะดังกล่าวสามารถจัดการได้ภายในลำดับเดียว ตัวควบคุมสามารถทราบได้ว่าสเตเตอร์อยู่ก่อนการใส่ หลังการใส่ อยู่ระหว่างการถ่ายโอน อยู่ที่สถานีขยาย หรือพร้อมสำหรับการปล่อย หากโครงการรวมถึงการระบุชิ้นส่วนและการจัดเก็บผลลัพธ์ สถานะเดียวกันนี้สามารถสะท้อนในบันทึกการผลิตได้

สถานีแบบสแตนด์อโลนมักจะแยกออกจากกันด้วยถาดหรือชั้นวาง การแยกออกจากกันอาจมีประโยชน์: สถานีหนึ่งอาจทำงานต่อไปได้ในขณะที่อีกสถานีหนึ่งไม่พร้อมใช้งาน นอกจากนี้ยังสร้างสินค้าคงคลังระหว่างการดำเนินการและสามารถซ่อนความไม่สมดุลได้

การถ่ายโอนภายในสามารถย้ายสเตเตอร์ไปยังการดำเนินการถัดไปได้โดยตรง ลดความจำเป็นในการจัดเก็บระหว่างกลาง การแลกเปลี่ยนคือการเชื่อมโยงที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น หากสถานีขยายไม่พร้อมใช้งาน ด้านการใส่ก็อาจไม่สามารถปล่อยชิ้นส่วนได้เช่นกัน กลยุทธ์บัฟเฟอร์และการบายพาสควรได้รับการตัดสินใจอย่างรอบคอบ ไม่ใช่โดยการสันนิษฐาน

เครื่องจักรแบบผสมผสานไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องเพียงเพราะโรงงานสามารถวางไว้ในสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่เล็กลงได้

หากการถ่ายโอนขดลวด อุปกรณ์ใส่ การเตรียมสายไฟ หรือรูปทรงเรขาคณิตของการขยายไม่สามารถทำงานได้บนอุปกรณ์แบบสแตนด์อโลน การนำขั้นตอนต่างๆ มาไว้ภายใต้โครงสร้างเดียวกันจะไม่สามารถขจัดสาเหตุรากเหง้าได้ การรวมระบบควรเป็นไปตามหน้าต่างกระบวนการที่กำหนด

การส่งมอบภายในสามารถขจัดเวลาการถ่ายโอนภายนอกได้ แต่ผลผลิตโดยรวมยังคงขึ้นอยู่กับเวลาในการใส่ เวลาในการขยาย ตรรกะลำดับ การโหลด การยกเลิกการโหลด การตรวจสอบ การเติม และการกู้คืนข้อผิดพลาด

เปรียบเทียบเวลาต่อรอบที่ขอบเขตเดียวกัน "การใส่เสร็จสมบูรณ์" ไม่เท่ากับ "สเตเตอร์ที่ขยายแล้วถูกปล่อย" การเปรียบเทียบทางการค้าควรใช้เงื่อนไขที่มีความสำคัญต่อสายการผลิต

ฟังก์ชันที่มากขึ้นภายในแพลตฟอร์มเดียวหมายถึงอินเทอร์เฟซที่ต้องตรวจสอบมากขึ้น: ไดรฟ์และเครื่องมือใส่ กลไกการถ่ายโอน เซ็นเซอร์ เครื่องมือขยาย/ขึ้นรูป แคลมป์ ระบบสาธารณูปโภค การควบคุม การป้องกัน และสลักอินเทอร์ล็อก การวินิจฉัยที่ดีสามารถทำให้การแก้ไขปัญหาง่ายขึ้น แต่อุปกรณ์ที่ใช้ร่วมกันก็สามารถทำให้เวลาหยุดทำงานกระจุกตัวได้เช่นกัน

ทีมบำรุงรักษาควรรีวิวการเข้าถึง จุดยก เครื่องมือถอด การแยกพลังงานที่เก็บไว้ กลยุทธ์อะไหล่ การกู้คืนด้วยตนเอง และการจัดการสเตเตอร์ที่หยุดระหว่างสถานีอย่างปลอดภัย การออกแบบทางไฟฟ้าสำหรับเครื่องจักรและกลุ่มอุปกรณ์ที่ประสานงานกันก็ต้องการขอบเขตที่กำหนดเช่นกัน

ผลิตภัณฑ์บางอย่างอาจต้องการเครื่องมือขยายที่แตกต่างกัน ลำดับการใส่/ขยายซ้ำ การจัดการสายไฟพิเศษ การตรวจสอบด้วยตนเอง หรือลำดับกระบวนการที่ไม่คุ้มค่าที่จะรวมเข้าด้วยกัน แพลตฟอร์มแบบผสมผสานที่ยืดหยุ่นยังมีช่วงผลิตภัณฑ์ที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว

ควรเลือกเครื่องจักรจากเมทริกซ์ผลิตภัณฑ์ ไม่ใช่จากตัวอย่างสเตเตอร์ที่ดูดีที่สุด

จัดเตรียมทั้งตระกูล — ไม่ใช่แค่แบบวาดทั่วไป ยืนยันเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก/ภายในสเตเตอร์ ความยาวกอง จำนวนช่อง รูปทรงเรขาคณิตของช่อง ฉนวน รายละเอียดสายไฟ/ตัวนำ การจัดเรียงชุดขดลวด ตำแหน่งสายไฟ ส่วนที่ยื่นของขดลวด ลำดับการใส่ และวัสดุปิดช่องที่ต้องการ

กำหนดว่าชุดขดลวดและสเตเตอร์มาถึงอย่างไร สิ่งที่ผู้ปฏิบัติงานหรือระบบต้นน้ำโหลด วัสดุใดที่เตรียมไว้โดยอัตโนมัติ และหลักฐานใดที่บ่งชี้ว่าการใส่เสร็จสมบูรณ์

ระบุรูปทรงเรขาคณิตที่ต้องบรรลุ จุดอ้างอิง ความคลาดเคลื่อนที่อนุญาต ระยะห่างของกระบวนการถัดไป ข้อกำหนดในการป้องกันสายไฟ และการวัดหรือเกจที่ใช้สำหรับการยอมรับ

ระบุสิ่งที่ต้องควบคุมระหว่างการดำเนินการ: การวางแนวเชิงมุม การรองรับแนวแกน ทิศทางของสายไฟ จุดอ้างอิงอุปกรณ์ อัตลักษณ์ผลิตภัณฑ์ และการป้องกันขดลวด

ระบุรายการการโหลด การระบุ การเลือกสูตร การใส่ การถ่ายโอน การขยาย การตรวจสอบ การกำหนดเส้นทางการปฏิเสธ การยกเลิกการโหลด การแลกเปลี่ยนข้อมูล การเติมวัสดุ และการแทรกแซงของผู้ปฏิบัติงาน กำหนดแต่ละงานให้กับผู้ปฏิบัติงาน เครื่องจักร หรือระบบสายการผลิตภายนอก

ใช้คำจำกัดความเดียวสำหรับซัพพลายเออร์ทุกราย: ตัวอย่างเช่น สเตเตอร์ที่โหลดอย่างถูกต้องจนถึงสเตเตอร์ที่ขยายแล้วถูกปล่อย รวมถึงการถ่ายโอนภายในปกติ กำหนดว่าการเปลี่ยนถ่าย การเติม การสุ่มตัวอย่าง การหยุดเล็กน้อย และงานของผู้ปฏิบัติงาน รวมอยู่ในแบบจำลองความจุหรือไม่

ยืนยันชิ้นส่วนเปลี่ยน ถังเก็บ การระบุ จุดปรับ การตรวจสอบครั้งแรก วิธีการเข้าถึงที่คาดหวัง ความช่วยเหลือในการยก การควบคุมสูตร และใครเป็นเจ้าของแบบวาดและกลยุทธ์อะไหล่

กำหนดการตอบสนองต่อการโอเวอร์โหลดการใส่ การเคลื่อนที่ของสายไฟ การดำเนินการปิดลิ้นชัก/ช่องที่ไม่สมบูรณ์ ข้อผิดพลาดในการถ่ายโอน การวางแนวที่ไม่ถูกต้อง ข้อผิดพลาดในการขยาย ความล้มเหลวของเซ็นเซอร์ ไฟฟ้าขัดข้อง และสเตเตอร์ที่หยุดระหว่างโซนกระบวนการ

ทบทวนการประเมินความเสี่ยงเฉพาะโครงการ การป้องกัน การเข้าถึง การแยกพลังงาน โหมดแมนนวล โหมดกู้คืน ระยะห่างในการบริการ การยศาสตร์ ขอบเขตไฟฟ้า เอกสาร และข้อกำหนดของตลาดเป้าหมาย อย่าอนุมานการปฏิบัติตามจากคำว่า "บูรณาการ"

การทดสอบการยอมรับจากโรงงาน (FAT) ไม่ควรกำหนดให้จำกัดเฉพาะรอบอัตโนมัติที่สะอาดบนตัวอย่างง่ายๆ ควรแสดงขอบเขตอุปกรณ์ที่ตกลงกันด้วยผลิตภัณฑ์ที่เป็นตัวแทนและหลักฐานที่กำหนด

สถานการณ์ FAT ที่มีประโยชน์ ได้แก่:

• การใส่ การถ่ายโอนภายใน และการขยาย/ขึ้นรูปตามปกติ
• การเปลี่ยนผลิตภัณฑ์/เครื่องมือที่ได้รับอนุมัติแต่ละรายการ
• การยืนยันครั้งแรกหลังการเปลี่ยนถ่าย
• ความล้มเหลวของคุณภาพที่ควบคุมได้และการจัดการที่ถูกต้อง
• รอบที่ถูกขัดจังหวะและการกู้คืนโดยสเตเตอร์อยู่ในแต่ละสถานะภายใน
• การเติมวัสดุและงานของผู้ปฏิบัติงานตามปกติ
• ข้อความแสดงข้อผิดพลาดและการเข้าถึงการวินิจฉัย
• ความต่อเนื่องของอัตลักษณ์ชิ้นส่วนและบันทึกผลลัพธ์ (ถ้ามี)
• การผลิตซ้ำโดยใช้คำจำกัดความเวลาต่อรอบที่ตกลงกัน และ
• การเข้าถึงและการดำเนินการบำรุงรักษาอย่างปลอดภัยภายในขอบเขตที่จัดหาให้

บันทึกการยอมรับควรกแยกวงจรเครื่องจักรดิบออกจากสเตเตอร์ที่ยอมรับ หากจำเป็นต้องมีการวัดเพื่อพิสูจน์เป้าหมายการขยาย ให้กำหนดเกจ วิธีการ การสุ่มตัวอย่าง ความคลาดเคลื่อน และความเป็นเจ้าของก่อน FAT

เป็นแพลตฟอร์มอุปกรณ์เดียวที่รวมการใส่ขดลวด การถ่ายโอนสเตเตอร์ภายในที่ควบคุมได้ และการขยาย/ขึ้นรูปขดลวด การโหลด การยกเลิกการโหลด การตรวจสอบ การระบุ และการเชื่อมต่อสายการผลิตขึ้นอยู่กับขอบเขตโครงการ

การขยาย/ขึ้นรูปจะตั้งค่าขดลวดที่ใส่เข้าไปให้ได้รูปทรงเรขาคณิตที่ต้องการโดยขั้นตอนถัดไปที่อนุมัติ วิธีการและเป้าหมายที่แน่นอนขึ้นอยู่กับสเตเตอร์ การจัดเรียงขดลวด เครื่องมือ พฤติกรรมของสายไฟ และกระบวนการปลายน้ำ

สามารถขจัดพื้นที่เครื่องจักรแบบสแตนด์อโลนที่สองและอินเทอร์เฟซการถ่ายโอนแยกต่างหากได้ การประหยัดพื้นที่สุทธิยังคงต้องได้รับการยืนยันในเลย์เอาต์ที่พร้อมให้บริการซึ่งรวมถึงการป้องกัน การเปิดประตู การบำรุงรักษา การไหลของวัสดุ ระบบสาธารณูปโภค และการเข้าถึงเพื่อความปลอดภัย

ไม่จำเป็นเสมอไป การถ่ายโอนภายในสามารถขจัดความจำเป็นในการส่งมอบภายนอกได้ แต่ผลผลิตโดยรวมยังคงขึ้นอยู่กับเวลาของทั้งสองกระบวนการ การโหลด การยกเลิกการโหลด การตรวจสอบ การเติม ตรรกะลำดับ และการกู้คืนข้อผิดพลาด เปรียบเทียบซัพพลายเออร์โดยใช้ขอบเขตเวลาต่อรอบเดียวกัน

ไม่มีเครื่องจักรทั่วไปที่เหมาะกับสเตเตอร์ทุกชนิด ความเหมาะสมขึ้นอยู่กับเมทริกซ์ผลิตภัณฑ์ที่สมบูรณ์ ลำดับการใส่ เป้าหมายการขยาย เครื่องมือ การจัดการ แผนคุณภาพ และข้อกำหนดในการเปลี่ยนถ่าย

พิสูจน์ขอบเขตที่ตกลงกันทั้งหมด — ไม่ใช่เพียงรอบอัตโนมัติที่ไม่หยุดชะงัก ทดสอบการเปลี่ยนผลิตภัณฑ์ งานของผู้ปฏิบัติงานตามปกติ ความล้มเหลวของคุณภาพ การหยุดชะงักของรอบ การกู้คืนสถานะภายใน ฟังก์ชันความปลอดภัย และหลักฐานผลผลิต/รูปทรงเรขาคณิตที่ต้องการ