เครื่องปักสเตเตอร์ทำงานอย่างไร—และเหตุใดจึงต้องป้องกันการพันขดลวดให้ปลอดภัย?
ความแตกต่างดังกล่าวจะช่วยป้องกันข้อผิดพลาดทั่วไป นั่นคือตัดสินการผูกเชือกโดยดูจากความรัดกุมหรือความเป็นระเบียบเรียบร้อย ห่วงอาจดูเรียบร้อยแต่หลวมเกินกว่าจะยึดหัวที่คดเคี้ยวได้ รูปแบบที่มีความหนาแน่นสูงสามารถเยื้องปลอกหรือย้ายตัวคั่นเฟสได้ เครื่องจักรสามารถรายงาน "รอบการทำงานเสร็จสมบูรณ์" แม้ว่าการรีสตาร์ทจะสร้างการเย็บที่พลาดหรือซ้ำกันก็ตาม คุณภาพการปักเป็นของสเตเตอร์ ไม่ใช่เฉพาะการเคลื่อนที่ของเครื่องจักรเท่านั้น
คู่มือนี้มุ่งเน้นไปที่สเตเตอร์แบบขดลวดกลมและแบบสุ่มที่เกิดจากการใส่คอยล์แบบคลาสสิก
เหตุใดการพันปลายจึงไม่สามารถปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ ได้
ส่วนร่องรองรับด้วยแผ่นบุร่อง เวดจ์ และรูปทรงแกน ส่วนยื่นนั้นแตกต่างกัน โดยจะต้องรักษาเส้นผ่านศูนย์กลางภายใน เปลือกด้านนอก ความสูงของแกน และเส้นทางลีด-ทางออก แม้ว่าจะอยู่นอกช่องก็ตาม ขนาดเหล่านี้ส่งผลต่อว่าโรเตอร์ ตัวเรือน แผ่นบังปลาย ลีด และเครื่องมือดาวน์สตรีมสามารถอยู่ร่วมกันได้โดยไม่มีการรบกวนหรือไม่
ส่วนประกอบของวานิชหรือเรซินจะยึดเกาะและเติมเต็มช่องว่างหลังการใช้งานและการแข็งตัว
ลำดับมีความสำคัญ ไม่ควรขอให้เครื่องร้อยเชือกช่วยในกรณีที่หัวพันที่มีรูปร่างไม่ดี หากรูที่เข้ามามีขนาดเล็กเกินไป กระดาษเฟสจะถูกพับเข้าไปในหน้าต่างเข็ม หรือข้อต่อตะกั่วตัดผ่านเส้นทางที่ตั้งโปรแกรมไว้ ความตึงของสายไฟที่มากขึ้นจะไม่สามารถแก้ปัญหาที่รากได้ อาจทำให้มองเห็นความเสียหายได้ยากขึ้น
ความเสี่ยงตรงกันข้ามก็มีอยู่เช่นกัน การพันขดลวดที่มีรูปแบบถูกต้องสามารถคลายตัวหรือเคลื่อนตัวได้ในขณะที่เคลื่อนย้าย เชื่อมต่อ หรือชุบ การผูกเชือกเป็นสะพานเชื่อมระหว่างมัดที่มีรูปร่างแต่ยังคงสามารถเคลื่อนย้ายได้ และระบบการพันที่รวมเข้าด้วยกันในภายหลัง
การดำเนินการที่ซิงโครไนซ์ทั้งเจ็ดภายในรอบการผูกเชือกเดียว
ฟิกซ์เจอร์จะสร้างแกนสเตเตอร์และการอ้างอิงเชิงมุม ลิงก์สูตรที่อ้างอิงถึงจำนวนช่อง ด้านร้อยเชือก ตำแหน่งเริ่มต้น ตำแหน่งที่ข้าม ตำแหน่งลีด และจุดสิ้นสุด ข้อผิดพลาดเกี่ยวกับความร่วมศูนย์ ความสูง หรือการวางแนวจะทำให้ระยะห่างของเข็มที่ต้องการหายไป
ตัวนำสายไฟ ท่อ หรือนิ้วจ่ายสายไฟไปยังจุดรับที่มีการควบคุม สภาพของสปูล ความสะอาดของไกด์ ผิวสายไฟ และลักษณะการทำงานของเบรก ล้วนส่งผลต่อการจ่ายออก การหลุดลุ่ย และการหย่อน
เข็มตะขอจะเคลื่อนผ่านช่องว่างที่ตั้งโปรแกรมไว้ข้างส่วนที่ยื่นออกมา จับสายไฟและหดกลับ การเคลื่อนที่ในแนวรัศมี แนวแกน และการหมุนจะดึงวงแหวนรอบปลายคอยล์
สายไฟถูกนำเสนออีกครั้งและมีการวนซ้ำผ่านสายก่อนหน้า การทำซ้ำจะสร้างสายโซ่ที่เชื่อมต่อกันมากกว่าความสัมพันธ์ที่เป็นอิสระ การเย็บแบบโซ่เพชรหรือการเย็บแบบรังผึ้งเป็นรูปแบบอัตโนมัติทั่วไป
สเตเตอร์หมุนตามขั้นตอนที่ตั้งโปรแกรมไว้ในขณะที่เข็มยังใสอยู่ สูตรอาหารอาจข้าม ทำซ้ำ หรือเปลี่ยนตำแหน่งรอบๆ โอกาสในการขาย เข็มและชิ้นงานจะต้องอยู่ในสถานะการคงอยู่ตามลำดับที่ถูกต้อง
การจ่ายสายไฟและอุปกรณ์เบรกหรือแรงดึงทำให้เบาะนั่งแต่ละห่วงมีความสม่ำเสมอ เป้าหมายมีการควบคุมที่เพียงพอและมั่นคง ไม่ใช่กำลังสูงสุด
หลังจากเส้นทางเส้นรอบวง เครื่องจักรจะสร้างปมหรือการสิ้นสุดที่ได้รับการอนุมัติ ติดตั้ง ตัดหรือฟิวส์สายไฟ ควบคุมส่วนหาง และจับชิ้นส่วนต่างๆ การตรวจสอบชิ้นส่วน (ไม่ใช่ไฟสีเขียวของเครื่องจักร) จะปิดกระบวนการ
สิ่งที่เครื่องจักรควบคุม—และสิ่งที่ชิ้นส่วนต้องพิสูจน์
| การควบคุมเครื่องจักร | หลักฐานโปรแกรมหรือฮาร์ดแวร์ | หลักฐานระดับบางส่วน |
|---|---|---|
| ตำแหน่งชิ้นงาน | การตรวจสอบฟิกซ์เจอร์ ข้อมูล สถานะ และการวางแนว | ตำแหน่งศูนย์กลางและแนวแกนที่ถูกต้อง ไม่มีความเสียหายจากการหนีบ |
| เส้นทางเข็ม | สูตรอาหาร พิกัดแกน และการตั้งค่าระยะห่าง | ไม่ต้องสัมผัสกับลวดแม่เหล็ก กระดาษเฟส ปลอก ลีด หรือแกน |
| รูปแบบการเย็บ | ดัชนีสล็อต ลอจิกข้าม/ทำซ้ำ และตำแหน่งเริ่ม/หยุด | ทำเส้นทางที่ได้รับอนุมัติให้สมบูรณ์ในทุกด้านที่จำเป็น |
| จัดส่งสาย | แกนม้วนสาย ตัวนำ อุปกรณ์เบรก/แรงดึง และการตรวจจับปลายสาย | คล้องเบาะได้อย่างสม่ำเสมอโดยไม่หย่อน เยื้อง หรือบิดเบี้ยว |
| การสิ้นสุด | ลำดับปม แคลมป์ และเครื่องตัด/ฟิวเซอร์ | ปมที่ปลอดภัย ตำแหน่งหางที่ได้รับอนุมัติ และไม่มีเศษหลุดหลวม |
| การกู้คืน | สถานะการเตือน หน่วยความจำสูตรอาหาร และคำแนะนำการใช้งาน | ไม่มีรอยต่อที่พลาดหรือซ้ำซ้อนที่ซ่อนอยู่หลังจากการหยุดชะงัก |
เหตุใดการควบคุมความยับยั้งชั่งใจจึงมีความสำคัญท้ายน้ำ
การจัดการและการประกอบ
ประโยชน์ประการแรกคือความมั่นคงทางเรขาคณิต เส้นผ่านศูนย์กลางภายในที่คงไว้จะช่วยปกป้องช่องระยะห่างของโรเตอร์ เปลือกด้านนอกที่มีการควบคุมช่วยให้สเตเตอร์พอดีกับเฟรม ความสูงตามแนวแกนมีอิทธิพลต่อระยะห่างของแผ่นป้องกันส่วนปลาย ในขณะที่ตำแหน่งของลีดส่งผลต่อการกำหนดเส้นทางและการเชื่อมต่อ
ฉนวนและการป้องกันสารตะกั่ว
การควบคุมส่วนที่ยื่นออกมาและมัดตะกั่วสามารถลดการเคลื่อนตัวสัมพัทธ์ที่ไม่สามารถควบคุมได้ ซึ่งอาจป้องกันอินเทอร์เฟซที่อาจเสียดสี โจมตีส่วนประกอบ หรือย้ายไปยังโซนต้องห้าม
การเตรียมการทำให้ชุ่ม
การร้อยเชือกมักดำเนินการก่อนที่จะเคลือบเรซินหรือวานิช เพื่อให้การพันมาถึงในรูปแบบที่ทำซ้ำได้
ฟังก์ชั่นเหล่านั้นเป็นส่วนเสริม สายไฟยังคงรักษารูปทรงก่อนและระหว่างการประมวลผล เรซินหรือสารเคลือบเงาที่บ่มแล้วจะทำให้โครงสร้างการยึดเกาะกว้างขึ้นในภายหลัง การผูกเชือกไม่ได้แทนที่การซึมผ่านของเรซิน การควบคุมการแข็งตัว หรือระบบฉนวนไฟฟ้า
การสั่นสะเทือนและความทนทาน
การพันปลายอาจเกิดการกระตุ้นด้วยแม่เหล็กไฟฟ้า และการรองรับทางกลส่งผลต่อการตอบสนอง
หลักฐานดังกล่าวสนับสนุนกลไก ไม่ใช่คำกล่าวอ้างทางการตลาดที่เป็นสากล มอเตอร์สุ่มบาดแผลขนาดเล็กแตกต่างจากเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดใหญ่ทั้งในด้านขนาด โครงสร้าง การกระตุ้น และการรองรับ การเปลี่ยนแปลงการผูกเชือกอาจส่งผลต่อเส้นทางการเคลื่อนที่ของขดลวด แต่ต้องวัด NVH หรือประโยชน์ด้านความทนทานใดๆ บนมอเตอร์เป้าหมาย การปักไม่ได้สร้างประสิทธิภาพทางแม่เหล็กไฟฟ้าโดยตรงหรือรับประกันอายุการใช้งาน
รอยเย็บที่แย่แค่ไหน
| ครอบครัวที่บกพร่อง | สาเหตุที่เป็นไปได้ของกระบวนการ | เบาะแสที่มองเห็นได้ | ความเสี่ยงที่ซ่อนอยู่ | การยืนยัน |
|---|---|---|---|---|
| ผูกเชือกไว้ข้างใต้ | เบาะนั่งต่ำหรือแปรผัน ปิ๊กอัพพลาด สายไฟหลุด รูปแบบไม่สมบูรณ์ | ห่วงหย่อน ตะกั่วหลวม หรือเซกเตอร์เปิด | รูปทรงจะคลายตัวระหว่างการขนถ่ายหรือการชุบ | รูปแบบ ตำแหน่งลีด และขนาดหลังการจัดการ |
| ผูกเชือกมากเกินไป | ตึงมากเกินไป สายไฟผิด/พฤติกรรมหดตัว เย็บมากเกินไป | การเยื้อง ปลอกอัด หรือซองที่เปลี่ยน | การโหลดฉนวนหรือการบิดเบือนรูปทรงที่เกิดขึ้น | เกจ การตรวจสอบฉนวน และการตรวจสอบหลังการอบ |
| เส้นทาง/ดัชนีไม่ถูกต้อง | สูตร การวางแนว หรือการซิงโครไนซ์ไม่ถูกต้อง | ลีดแบบไขว้ หลุดตำแหน่ง หรือรูปแบบการเลื่อน | การสัมผัสเข็ม การเคลื่อนกระดาษเฟส หรือการยึดเกาะที่ไม่สมบูรณ์ | ต้นแบบที่ได้รับการอนุมัติ การติดตามสูตร และการตรวจสอบการกวาดล้าง |
| การสิ้นสุดที่ไม่ดี | ปมไม่ได้ตั้ง ปัญหาเครื่องตัด/ฟิวเซอร์ หรือส่วนท้ายวางผิดตำแหน่ง | ปมหลวม หางยาว ปลายหลุดรุ่ยหรือโดนความร้อน | การคลายตัวของโซ่ เศษหรือการรบกวนของการประกอบ | เกณฑ์ปม/หาง การจัดการ และการตรวจสอบความสะอาด |
| การฟื้นตัวไม่ดี | สายไฟขาดหรือหยุดรีสตาร์ทโดยไม่มีการควบคุมสถานะการเย็บร้อย | การวนซ้ำ ช่องว่าง หรือการเชื่อมโยงมากเกินไปในเครื่อง | ความไม่ต่อเนื่องเล็กน้อยสามารถผ่านการตรวจสอบแบบไม่เป็นทางการได้ | ความท้าทายในการเตือนที่บังคับและลำดับการรีสตาร์ทที่จัดทำเป็นเอกสาร |
โซ่ที่ดูสมบูรณ์ไม่ได้พิสูจน์ว่าความตึงนั้นคงที่ ปมที่เป็นระเบียบเรียบร้อยไม่ได้พิสูจน์ว่าตัวคั่นเฟสยังคงอยู่ แผนการตรวจสอบควรรวมรูปลักษณ์ภายนอกเข้ากับขนาด การทดสอบทางไฟฟ้า และการปรับให้เหมาะสมด้านปลายน้ำ
สายไฟเป็นอินพุตกระบวนการทางวิศวกรรม
การใช้เชือกผูกรองเท้าเป็นวัสดุสิ้นเปลืองทั่วไปเป็นสาเหตุของการหลุดลอยที่พบบ่อย ระบุวัสดุและโครงสร้าง อัตราความร้อน พฤติกรรมการหดตัวด้วยความร้อนหรือการหดตัวต่ำ เส้นผ่านศูนย์กลางหรือความหนาแน่นเชิงเส้น ผิวสำเร็จ การหลุดลุ่ย การเกาะติดของปม ความเข้ากันได้กับเรซิน/สารเคลือบเงา/ตัวทำละลาย/การอบ การนำเสนอหลอดด้าย ซัพพลายเออร์ การตรวจสอบย้อนกลับล็อตการผลิต และการจัดเก็บ
แม้แต่วัสดุทดแทนที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเดียวกันก็สามารถเปลี่ยนการป้อนอาหาร ที่นั่งแบบวน และอุปกรณ์ยึดหลังการอบได้ การเปลี่ยนแปลงวัสดุควรดำเนินไปตามเส้นทางไกด์จริง การสิ้นสุด เส้นทางการชุบ/การอบ และแผนการรับชิ้นส่วน
สถาปัตยกรรมเครื่องจักรเป็นไปตามชิ้นงาน
มีประโยชน์เมื่อด้านหนึ่งได้รับการประมวลผลในแต่ละครั้ง ฝั่งตรงข้ามใช้เส้นทางที่แตกต่างกัน หรือลีดการเชื่อมต่อที่ซับซ้อนจำเป็นต้องเข้าถึงได้มากขึ้น
สามารถลดการเคลื่อนย้ายระหว่างกลางได้ แต่ทั้งหน้าต่างแบบเข็ม ระบบสายไฟ การสิ้นสุด และเส้นทางตะกั่วจะต้องครบกำหนดร่วมกัน
สามารถแยกการโหลดจากการผูกหรือปรับทิศทางชิ้นส่วนได้ ค่าขึ้นอยู่กับมวลสเตเตอร์ สมดุลแทคต์ การเปลี่ยนแปลง และการรวมสาย
หน้า DW350A ของ SMT อธิบายการปักอัตโนมัติด้วยเข็มเดียวพร้อมการวางตำแหน่งเข็มเซอร์โว การจัดทำดัชนีสเตเตอร์ และฟิกซ์เจอร์แบบเคลื่อนย้ายได้
สิ่งที่ต้องระบุก่อนสั่งเครื่องร้อยเชือก
RFQ ที่มีประโยชน์จะอธิบายสเตเตอร์แบบเจือก่อนที่จะอธิบายเครื่องจักร
รหัสสเตเตอร์, OD, ความสูงของปึก, มวล, โครงสร้างร่อง/ขดลวด, ช่วงของสายไฟ และสภาวะสุดขั้วในการผลิต
เรขาคณิตด้านการเชื่อมต่อ/ไม่มีการเชื่อมต่อ การแปรผันของการขึ้นรูป ตัวคั่น ไลเนอร์ ปลอก ข้อต่อ ตัวป้องกัน และทางออกของลีด
ด้านข้าง เชือก เส้นทางที่อนุมัติ ตำแหน่งที่ข้าม/ทำซ้ำ สายที่จับได้ ปม การตัด และตำแหน่งส่วนท้าย
ซองสุดท้าย เกจ สภาพฉนวนที่อนุญาต และการตรวจสอบดาวน์สตรีม/ไฟฟ้าที่จำเป็น
การจัดการสูตรอาหาร, ID ชิ้นส่วน, บันทึกข้อมูล, การเตือน, การจับมือในสาย, การเข้าถึงและการเปลี่ยนแปลง
การตอบสนองที่กำหนดไว้สำหรับการสิ้นสุด/ขาดของสายไฟ การวางแนวที่ไม่ถูกต้อง รอบที่ไม่สมบูรณ์ และสถานะของตะเข็บถูกขัดจังหวะ
FAT: พิสูจน์รอยเย็บบนชิ้นส่วน
การทดสอบการยอมรับของโรงงานควรท้าทายการผลิตตามปกติและเหตุการณ์ที่มีแนวโน้มที่จะสร้างข้อบกพร่องที่ซ่อนอยู่มากที่สุด
วัดขนาดรูของหัวคดเคี้ยว, OD และความสูงตามแนวแกน ตรวจสอบสายวัด ข้อต่อ และเกจวัดระยะห่าง/ไม่ผ่าน
เปรียบเทียบเส้นทางแบบเต็มกับต้นแบบที่ได้รับอนุมัติ ตรวจสอบปม การตัด หาง และชิ้นส่วน
ตรวจสอบสายไฟ เครื่องแยกเฟส ไลเนอร์ ปลอก ลีด ข้อต่อ เวดจ์ และขอบการเคลือบ
ท้าทายการสิ้นสุดสาย/การพัง สูตร ทิศทาง และการเตือนรอบที่ไม่สมบูรณ์ ขัดจังหวะและรีสตาร์ท
ดำเนินการตัวอย่างที่มีจุดประสงค์ในการผลิตข้ามกลุ่มสุดขั้วของครอบครัวและแนวโน้มคุณลักษณะที่สำคัญ
ตรวจสอบที่ตกลงกันซ้ำอีกครั้งหลังการจัดการ และเมื่อจำเป็น หลังจากการชุบ/อบ หรือทดสอบมอเตอร์เสร็จแล้ว
ชุดหลักฐาน FAT ขั้นต่ำ
- ผู้เชี่ยวชาญด้านสเตเตอร์ เชือก สูตร และฝีเย็บที่ได้รับอนุมัติตามจุดประสงค์การผลิต
- ผลลัพธ์เชิงมิติก่อนและหลังการปักตามจุดที่ตกลงกัน
- บันทึกภาพถ่ายของทั้งหัวคดเคี้ยว สายจูง ปม และหาง
- การตรวจสอบสภาพฉนวนและการทดสอบทางไฟฟ้าที่จำเป็น
- ความท้าทายของสัญญาณเตือนและบันทึกการกู้คืนวงจรขัดจังหวะ
- การเปลี่ยนแปลง การตรวจสอบชิ้นแรก และการสาธิตการใช้งาน/การบำรุงรักษา
เมื่อ NVH อุณหภูมิ หรือความทนทานเป็นวัตถุประสงค์ของโครงการ ให้เพิ่มการเปรียบเทียบมอเตอร์สำเร็จรูปที่เกี่ยวข้อง เครื่องผูกเชือก FAT สามารถพิสูจน์ได้ว่าสเตเตอร์มีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนดการผูกเชือก
บรรทัดล่าง
เครื่องปักสเตเตอร์ทำงานโดยการซิงโครไนซ์ตำแหน่งของชิ้นงาน การนำเสนอสายไฟ การเคลื่อนที่ของเข็มเกี่ยว การล็อคแบบวนซ้ำ การกำหนดทิศทางของสเตเตอร์ การควบคุมที่นั่งและการสิ้นสุด กระบวนการนี้จะแปลงส่วนยื่นของคอยล์ที่ขึ้นรูปแต่สามารถเคลื่อนย้ายได้ให้เป็นชุดประกอบที่ควบคุมซ้ำได้
ข้อจำกัดดังกล่าวมีความสำคัญเนื่องจากรูปทรงของขดลวดส่วนปลายและลีดต้องรอดจากการหยิบจับ การทำให้ชุ่ม การประกอบ และการบริการโดยไม่ต้องเข้าไปในช่องว่างที่ไม่ได้รับอนุญาตหรือสร้างความเสียหายให้กับระบบฉนวน แต่เป้าหมายด้านคุณภาพไม่ใช่ความตึงสูงสุด จำนวนฝีเข็มสูงสุด หรือเครื่องจักรที่ซับซ้อนที่สุด
เครื่องจะเคลื่อนที่ซ้ำ วิศวกรรมตรวจสอบการยึดเกาะของชิ้นส่วน: รูปแบบที่ถูกต้อง รูปทรงที่ถูกต้อง การต่อสายที่ปลอดภัย ไม่มีความเสียหายของฉนวน และการควบคุมการฟื้นตัว
คำถามที่พบบ่อย
1. เครื่องปักสเตเตอร์สร้างตะเข็บได้อย่างไร?
ตัวกั้นสายไฟจะแสดงสายร้อยเข้ากับเข็มที่เกี่ยว เข็มจะจับสายไฟและดึงห่วงรอบๆ ส่วนยื่นของคอยล์ วงถัดไปจะถูกดึงผ่านวงก่อนหน้าในขณะที่สเตเตอร์จะดัชนีไปยังตำแหน่งที่ตั้งโปรแกรมไว้ถัดไป ลำดับจะเกิดซ้ำก่อนที่สายไฟจะสิ้นสุดลงและตัดออก
2. เหตุใดจึงต้องมีการรักษาความปลอดภัยขดลวดสเตเตอร์?
ในสเตเตอร์สุ่มบาดแผลที่ใส่ไว้หลายตัว ส่วนยื่นของคอยล์จะอยู่นอกช่องและต้องรักษารู เปลือกด้านนอก ความสูงของแกน และเส้นทางตะกั่วที่ได้รับการตรวจสอบแล้ว การผูกเชือกให้การควบคุมเชิงกลผ่านการจัดการ การชุบ การประกอบ และการซ่อมบำรุง ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงในการเคลื่อนไหวและการรบกวน
3.การเย็บแบบโซ่เพชรเป็นเพียงรูปแบบการร้อยเชือกเพียงอย่างเดียวหรือไม่
ไม่ มันเป็นรูปแบบอัตโนมัติทั่วไป เนื่องจากลูปที่เชื่อมต่อกันจะกระจายสายรัดรอบๆ หัวของขดลวด แต่เส้นทางที่ได้รับการอนุมัติอาจแตกต่างกันไปตามโทโพโลยีของขดลวด โครงร่างลีด จำนวนช่อง อุปกรณ์ และข้อกำหนดของผลิตภัณฑ์
4.ควรตึงเชือกผูกให้สูงที่สุดหรือไม่?
ไม่ เป้าหมายคือที่นั่งที่เพียงพอ มั่นคง และทำซ้ำได้ ความตึงเครียดที่มากเกินไปอาจทำให้เปลือกม้วนหรือโหลดฉนวนและสายไฟฟ้าบิดเบี้ยวได้ ความตึงเครียดที่ไม่เพียงพออาจทำให้หย่อนและเคลื่อนไหวได้ สร้างหน้าต่างบนสเตเตอร์ตัวแทนพร้อมการตรวจสอบดาวน์สตรีม
5.การปักสามารถทดแทนการชุบได้หรือไม่
ไม่ การผูกยังคงรักษารูปร่างของขดลวดและลีดไว้ การเคลือบวานิชหรือเรซินจะประสานระบบขดลวดและเติมเต็มช่องว่างหลังการใช้และการแข็งตัว กระบวนการทั้งสองมีฟังก์ชันเสริมแต่แตกต่างกัน
6. จำเป็นต้องผูกเชือกสำหรับสเตเตอร์ของมอเตอร์ทุกตัวหรือไม่?
ไม่ เป็นเรื่องปกติสำหรับสเตเตอร์ลวดกลมหลายตัวที่เสียบไว้โดยมีส่วนยื่นของคอยล์เปลือย กิ๊บติดผม แบบพันเกลียว ม้วนแบบเข้มข้น ติดด้วยตนเอง หรือแบบกระถางอาจใช้วิธีการรองรับที่แตกต่างกัน การก่อสร้างที่คดเคี้ยวและเส้นทางกระบวนการที่ได้รับการตรวจสอบแล้วจะเป็นตัวกำหนดข้อกำหนด
